Een kleine bekentenis

Wat ik van veel mensen terug hoor, is dat ze vinden dat ik zo positief ben. Nu ben ik dat over het algemeen ook wel, alleen wat veel mensen niet van mij weten, is dat ik ook dagen heb waarbij het worstelen is om mezelf overeind te houden qua positiviteit….

In mijn puberteit kreeg ik daar voor het eerst last van: sombere buien, negatief denken, het gevoel dat je een buitenbeentje bent en door niemand aardig gevonden werd. Zó erg is het gelukkig niet meer. Maar af en toe kan dit gevoel nog wel eens de kop opsteken. Als het even tegenzit, als ik even inspiratieloos ben, als er iets niet goed gaat met mijn man of kinderen, familie of vrienden, kan ik nog wel eens in negatief denken verzanden.

Dan wil ik het liefst de hele dag mijn pyama aanhouden en kom ik tot niets. Ik wil dan het liefst lekker wegkruipen in de bank met een pot thee, en nergens op reageren en niemand spreken.

Nu is het gelukkig wel zo, dat ik in al die jaren een aantal dingen heb geleerd om mezelf weer in een positievere stemming te krijgen. 

Het eerste is: accepteren.
Accepteren dat vandaag een mindere dag is, mezelf een beetje verwennen, een tandje rustiger aan doen.

Het tweede is: Positieve affirmaties gebruiken. 
Ja echt, ik zeg “stop!” tegen mijzelf iedere keer als ik merk dat ik pieker over datgene wat er mis is, of als ik verhalen afspeel in mijn hoofd hoe ik eigenlijk een situatie moest aanpakken, en ga affirmaties herhalen. Bijvoorbeeld: “ik voel me gelukkig en energiek” of “vandaag is een prachtige dag”.

Het derde is: Dankbaarheid oefenen.
Ik ga opschrijven waar ik allemaal dankbaar voor ben, en dat is heel veel.

Het vierde is: Mediteren.
Al is het maar een kleine grondingsoefening, ik doe ergens op die dag aan meditatie.

Ondanks dat ik een heel positieve instelling heb, zie je maar, dat het ook bij mij niet altijd allemaal even rooskleurig verloopt. En gelukkig maar, ik ben ook maar een mens, en des te meer geniet ik van alle dagen dat het wel allemaal lekker loopt in mijn hoofd en omgeving!

Wil je wat lezen over hoe ik ben gekomen tot het vak Reflexzonetherapeute? Waarom ik doe wat ik doe, lees ‘m hier!

Waarom ik doe wat ik doe

*** Waarom ik doe, wat ik doe ***

Vaak krijg ik de vraag, hoe ik er nou toe ben gekomen om reflexzonetherapeute te worden. Dus dacht ik, weet je wat, ik zal er eens een stukje aan wijden.

Als tiener had ik echt geen idee wat ik wilde worden, ik heb de HAVO gedaan, en erna bedacht ik dat ik wel ‘iets’ met kinderen wilde doen, dus heb ik een half jaar SPW gedaan in Goes. Toen kwam ik mijn ex-man tegen, en ben ik in 1998 verhuisd naar Maassluis, waardoor ik met school stopte en begon met werken. Ik heb een aantal horeca-banen gehad, maar dat was niet waar ik me gelukkig bij voelde.

In één van de plaatselijke krantjes stond een heel klein oproepje voor een workshop reflexzonetherapie. Dat leek me wel leuk, dus heb ik mij ingeschreven. Het was op een klein zolderkamertje, met nog 1 andere persoon, en ik vónd het leuk! Ik merkte ook dat ik kon masseren, dat was ook een eye-opener voor me. Nadat ik deze workshop had afgesloten, bedacht ik me dat deze meneer toch ook een opleiding moest hebben gehad als hij ons deze cursus gaf, dus ben ik gaan zoeken naar een opleiding reflexzonetherapie.

Deze vond ik bij Stichting HAN (Haagse Academie voor Natuurgeneeswijzen). Daar heb ik 3,6 jaar op HBO niveau mogen studeren. Wat een feest, maar ook best een zware opleiding. Ondertussen kreeg ik 2 kinderen, in 2004 dochter Romy en in 2006 heb ik hoogzwanger van dochter Luna mijn examen gehaald.

Naast de theoretische lesstof oefenden wij natuurlijk veel op elkaar. Dat waren mijn eerste stappen op weg om te ontdekken wat reflexzonetherapie voor mensen kan betekenen. Het hele 1e jaar, en misschien ook nog wel het 2e jaar, lag ik vooral te bibberen in de stoel als ik gemasseerd werd, later leerde ik dat dit hoorde bij het loslaten van emoties. Daarnaast vond ik het heel eng mezelf helemaal over te geven. Dat is nu wel anders, als ik nu in een stoel ga liggen slaap ik bij de eerste voet al!!

Na een tijdje merkte ik dat bepaalde klachten bij mijzelf wat minder werden, sommige dingen verdwenen zelfs. Ik had vanaf mijn 15e al veel last van mijn schouders en rug, dit werd beduidend minder. Verder kon ik enorm piekeren, en ook dat werd langzaam aan een stuk minder. Tot ik een tijdje geen massages meer kreeg, toen kwam het terug. Nu zorg ik er dus wel voor dat ik regelmatig een voetmassage krijg, het is heerlijk een rustiger hoofd te hebben 🙂

Eind 2006 startte ik massagepraktijk Eleonora (mijn 2e naam) op in ‘s-Gravenzande waar ik in 2004 heen was verhuisd. Toen begon ik pas echt te leren wat de voordelen van reflexzonetherapie waren, maar begon ik ook de grenzen te kennen natuurlijk. Door mijn scheiding moest ik deze praktijk helaas sluiten.

Na een jaar verhuisde ik naar Rotterdam, ik had een lieve man ontmoet, en het leven nam een andere wending. In die jaren heb ik wel regelmatig gemasseerd, maar er was geen plaats weer officieel te beginnen. Met onze verhuizing in 2014 naar Zwammerdam kwam hier verandering in.

In eerste instantie wilde ik nog niet starten met mijn praktijk, ik wilde wachten tot onze zoon Tygo (geboren in 2013) naar school ging. Maar het leven had wat anders in gedachten. Ik kreeg iemand op mijn pad die ik kon helpen, en met die beslissing werd ook meteen HealingSteps geboren, al had ik dat op dat moment helemaal niet in de gaten!!

Op dit moment geef ik niet alléén reflexzonetherapie meer, ik bleek het ook heel leuk te vinden diverse lichaamsmassages te geven. Daarnaast zit ik nu in mijn 3e jaar om de chinese manier van reflexzonetherapie ook goed in de vingers te krijgen.

Ik vind het heel bijzonder om mensen te mogen helpen, ze een klein stukje te mogen begeleiden op hun pad. Sommigen knappen enorm op, anderen wat minder, maar altijd kan ik ze in ieder geval ontspanning bieden, en een luisterend oor. Ik mag even met ze mee denken, en ze wat handvatten geven voor die dingen waar ze tegenaan lopen. Ik beleef er veel plezier aan als ik mensen weer blij en relaxed de deur uit zie lopen.

Dus daarom doe ik dus wat ik doe, omdat ik maar ook jij (of een ander!) er blij van wordt 😀

JoyceKoster

Reflexology lymfe drainage

Al eerder heb ik geschreven over de reflexology lymfe drainage. Deze behandeling is een hele goede behandeling voor oedeem in een arm of been.

Oedeem kan aangeboren zijn, maar ook komen door trombose, of een behandeling voor kanker, een ongeluk, etcetera. Het is een zeer vervelende klacht voor de mensen die het hebben, niet alleen voelt het ledemaat zwaar aan, maar ook kunnen de zenuwen zodanig in de verdrukking komen dat er zenuwpijn ontstaat. Er zijn nog vele andere lichamelijke ongemakken die ervaren kunnen worden, en ook het cosmetische gedeelte is een vervelend bijproduct van deze aandoening: kleding die niet past en een maat groter moet worden gekocht, een compressiekous die gedragen moet worden, sieraden die niet meer gedragen kunnen worden….

Er kán met de reflexology lymfe drainage wat verlichting worden geboden. De klacht op zichzelf zal niet verdwijnen, maar bij regelmatige behandeling kan het aangedane ledemaat wel slinken, er kan minder pijn zijn hierdoor, en het zal minder zwaar aanvoelen wat energie geeft voor andere zaken.

Al diverse mensen heb ik met deze massage mogen helpen. Zo was er een cliënt die een operatie heeft ondergaan aan de buik. Hierdoor ging hij veel vocht vasthouden in de buik, wat zich steeds verder naar beneden begon uit te breiden. Door deze massage zo’n 4 keer achter elkaar toe te passen, was hij al enorm geholpen: de buik werd na de eerste keer al wat minder, en de benen voelden ook wat beter aan. Na de vierde keer zat er weinig tot geen vocht meer in de benen, en liep de buik een stuk minder snel vol. Een mooie vooruitgang voor deze cliënt!

Een andere cliënt kwam bij mij met vocht in een been en de voet. Dit zat er al geruime tijd, meer dan een jaar. Waar de voet en het been eerst heel flink algeheel gevuld waren met lymfoedeem, was na behandeling vijf het oedeem al veel minder, de voet en het been waren slanker, en het vocht leek zich nu op meer specifieke plekken te bevinden.

Naast het lymfoedeem, helpt deze massage ook heel goed vlak na operaties of als iemand flink gevallen is. De massage zorgt ervoor dat het lymfesysteem een zetje krijgt, waardoor het, in ieder geval tijdelijk, beter gaat werken. Uit onderzoek naar deze massage voor lymfoedeem in de arm is gebleken dat al bij vier massages wekelijks achter elkaar, het resultaat is, dat na 4 tot 6 maanden er nog steeds minder vocht in de arm zit, ook als er geen behandelingen meer zijn geweest.

Een prachtige massage voor een heel vervelende klacht! Meer weten? Neem gerust contact op: 06-20434663 of kijk eens op http://www.healingsteps.nl